Ekonomik demokratik mücadeleye karşılık olarak dini söylem geliştirmek

Soma faciası iş güvenliği, taşeronluk, çalışanların borçluluğu, siyasetin mikro alanlara kadar müdahalesi gibi birçok konuyu bir kez daha önümüze getirdi.

Aslında bazı konular çoğumuz için uzun zamandır bilinen ama kanıksanan gerçeklerdi. Örneğin kamu denetim birimlerinde şeffaflık, tarafsızlık olmadığını; yukarının talimatıyla raporlar yazıldığını, yazmayanın pasifize edildiğini devlette çalışıp bilmeyen, duymayan olamaz. Çünkü bu eski bir bürokrasi geleneğidir.

Yanı sıra taşeronlaşmanın yarattığı sorunlar da kamuoyunda bilinen konulardan. Özelleştirmenin sadece kamuya para kazandırmak için yapılmasının açtığı dertleri, en azında ben, gerek HaberTürk gazetesindeki köşemde gerekse derslerde uzun uzun ele aldım.

Bunlar ve diğerleri konuşulan, tartışılan konular.

Ama bir konu var ki üzerinde uzun uzun düşünmemiz gerekiyor.

Soma tekme ve ILO

İçim kan ağlıyor. Kendimde değilim desem yalan değil. Normalde ofiste haber ve ekonomi kanallarını izlemeye çalışırım. En azından sessizde tutar, okumayı sürdürürüm. Ama iki gündür ne okumak ne yazmak ne de başka bir şey içimden geliyor. Gözüm televizyonda ve sosyal medyada.

Şansa bakar mısınız? Mülkiye’de dün Soma için dersler boykot edildi. Eğer ders olsaydı ekonomide kayıt dışılığı anlatacaktım. 15 yaşında bir işçinin öldüğü konuşuluyor. Yakını kameralara Kemal’in 15 yaşında olduğunu söylüyor. Çalışma Bakanı, işveren ve yetkili sendika temsilcileri bunun yalan olduğunu iddia ediyorlar.

Neymiş, yaşı 19 imiş. Velev ki 19 olsun. Ne fark eder? Arkadaşlarının top oynadığı, çapkınlık yaptığı yaşlarda hangi şartlar onu yer altında çalışmaya zorlamış acaba?

Hadi şimdi gelin ekonomi konuşun, yazın. Cari açık azalıyor, faizler ve kurlar düşüyor, BİST yükseliyor deyin. Kaç yazar! Soma’daki madencilere, yakınlarına sorun bakalım. Umurlarında mı? Tek dertleri ekmek parası ve bankalara, esnafa olan borçları.

Atılan tekme kime?