Ben iktisat eğitimini AÜ SBF’de, 1973-77 arasında aldım. Hocalarımız bize iktisat öğretirken
kalkınmanın öneminden bahsederler, büyüme ile kalkınmanın farklarını
anlatırlardı. Öğrenciydik. Anlatılanların yarısını dinledik. Öteki yarısı
bir kulağımızdan girdi, geçer not alınca, öteki kulağımızdan çıktı.
Ardından hayata atıldık. İktisadın sadece araba, telefon ithal
etmek, hisse almak, kur tahmini yapmak olmadığını, geçen yıllar çoğumuza, zorla
da olsa, öğretti.
İş
sahibi olmanın, aile kurmanın, konut sahibi olmanın, tatile gitmenin, kitap
okumanın, eğlenmenin de insan hayatında ne kadar önemli olduğunu kavradık. Refah
içinde yaşamak, refahtan olabildiğince daha çok pay alabilmek ve böylelikle geleceğe
umutla bakabilmek, kısacası mutlu olabilmek her şeyden önce geliyor. Anladık. Sonra yaşımız kemale erince, aynı şeylerin
daha çoğunu ve daha iyisini çocuklarımız, yeğenlerimiz, kısacası gençler için
istemeye başladık.
HAKAN ÖZYILDIZ